True
Voertuig.TV - TV kijken via internet, de beste Auto programma's bij elkaar! Nederland.FM   Nederland.TV   Contact   Privacy & Cookies  

De verwondering - Alle afleveringen
De verwondering
Het mooiste van De Verwondering, Prinses Irene

Onlangs vierde prinses Irene haar tachtigste verjaardag. In De Verwondering vertelt ze over belangrijke inzichten die ze in haar leven heeft opgedaan en over haar werk voor het Natuurcollege, de organisatie die de vanzelfsprekende verbondenheid van al het leven weer in het bewustzijn van mensen wil brengen.



De verwondering
Het mooiste van De Verwondering, Désanne van Brederode

Wat gebeurt er met je als je erachter komt dat je echtgenoot je vijf jaar lang heeft bedrogen met een ander en dat uit deze relatie een kind is geboren? Schrijfster en filosoof Désanne van Brederode (1970) verwerkte dit gegeven in haar roman Vallende Vorst, maar daarmee was het verhaal voor haarzelf niet af. Dat je het niet waard bent om de waarheid aan te vertellen, dat de waarachtigheid in de relatie om zeep geholpen werd, daar had ze het meeste hartzeer van. Voor Van Brederode lag het niet voor de hand om troost te zoeken in haar kerk, ze had geen behoefte om nog vóór ze de bodem van haar vallen had bereikt op te staan. Terugkijkend kan ze zeggen dat de relatie weliswaar voorbij is, maar dat de liefde is gered.



De verwondering
Het mooiste van De Verwondering, Abdulwahid van Bommel

Abdulwahid van Bommel (1944) is een bekende en graaggeziene spreker op menig levensbeschouwelijk podium. Hij is geestelijk verzorger, maar zijn hart ligt bij het schrijven. In maart 2017 verschijnt bij uitgeverij Parthenon het eerste deel van De Koran, uitleg voor kinderen. In tegenstelling tot een kinderbijbel is een Koran voor kinderen onontgonnen terrein, niet onomstreden en een grote uitdaging. Voor Van Bommel is het project al in de jaren 70 begonnen en, hoewel hij niet zeker weet of het zal aanslaan, is hijzelf opgetogen over het resultaat tot dusver. Hij ziet een Koran voor kinderen als een noodzaak; 'Je werd altijd geacht dat te geloven wat je werd voorgekauwd, maar uiteindelijk gaat het erom zélf na te denken, vragen te stellen en door te vragen opdat je dichter bij de kern komt van je bestaan.' Als ouders samen met hun kinderen zijn Koran voor kinderen lezen, nadenken, vragen stellen en mét elkaar pratend verder komen, dan is zijn missie geslaagd. Abdulwahid van Bommel begon zijn leven als Wout van Bommel, zoon van een 'verwaterde katholieke' vader en een hervormde moeder: 'Twee geloven op één kussen, daar komen moslims van', zegt hij zelf. Zijn hele leven heeft in het teken gestaan van het zoeken naar eenheid met de Schepper, zoals mystici dat doen. Het weerspiegelt de betekenis van zijn aangenomen naam Abdulwahid; dienaar van de Ene. Hoe het is om te leven in twee werelden, de wereld met de mensen om hem heen en de wereld waarin hij met het goddelijke verblijft, wordt verwoord in een fragment uit een gedicht van Yunus Emre, een van de belangrijkste mystieke soefidichters van Turkije.



De verwondering
Het mooiste van De Verwondering, Joseph Oubelkas

Joseph Oubelkas zat bijna vijf jaar lang onschuldig vast in de gevangenis. De Verwondering zendt deze uitzending uit 2015 opnieuw uit in het kader van 'Het mooiste van De Verwondering'. Zijn eerste boek over die tijd, 400 brieven van mijn moeder, bereikte met veertien drukken de bestsellerstatus. Oubelkas heeft zijn gevangenschap omarmd en onderdeel gemaakt van zijn leven omdat hij niet verbitterd wil raken. 'Situaties waar je in verzeild raakt, kun je vaak niet veranderen, maar de manier waarop je ermee omgaat wél', aldus Joseph Oubelkas. Hij realiseert zich dat wat hij heeft meegemaakt niet uniek is. Ook vandaag zitten er overal mensen onschuldig vast in landen met corrupte regimes. Wat heeft het reikhalzend uitzien naar en het eindeloos wachten op vrijlating hem gekost? Maar minstens zo belangrijk: wat heeft het hem gebracht? Een gesprek over doorzettingsvermogen, medemenselijkheid in de donkerste diepten en over de schoonheid in de alledaagse dingen.



De verwondering
Het mooiste van De Verwondering, Herman van Praag

In de trein die hem vanuit Theresienstadt terugbracht naar Nederland besloot hij iets van zijn leven te gaan maken. En zo geschiedde: emeritus hoogleraar psychiatrie Herman van Praag (1929) heeft zijn sporen in zijn vakgebied ruimschoots verdiend. Hij heeft een eigen visie op religie en godsdienst en dat maakt hem bijzonder. In zijn vakgebied werd lange tijd laatdunkend gedaan over religiositeit als zou het een primitief restant uit een vroege ontwikkelingsfase zijn. Daar denkt Herman van Praag anders over. Voor hem kunnen rede en geloof prima samen gaan: 'als je maar weet wanneer het een ophoudt en het ander begint en omgekeerd.' Hoewel hij niet religieus is opgevoed, is hij trots op zijn joodse achtergrond en put er inspiratie uit. In het judaïsme gaat het volgens hem nooit over geloofszekerheid, maar juist om onzekerheid, om het steeds weer opnieuw vragen stellen bij teksten en interpreteren. Over zijn eigen religiositeit zegt hij: 'Ik hoef niet altijd met mijn beide voeten op de grond te staan. Ik geef graag toe aan wat ik noem een metaforisch leven, een leven zoals zich dat misschien voltrekt voorbij de horizon. Ik weet wel dat er geen enkel bewijs voor is, maar ik hoéf ook geen bewijs.'



De verwondering
Het mooiste van de Verwondering, Herman Finkers

Meer dan drie miljoen mensen zagen de oudejaarsconference van Herman Finkers. Hij sloot een jaar af vol onheil en geweld, maar dat mocht van hem niet het laatste woord hebben. Aan het eind van de voorstelling bracht hij een eerbetoon aan kwetsbaarheid, zachtheid en schoonheid. De sociale media ontploften. Kijkers konden zich vinden in zijn verhaal en uit de reacties bleek een groot verlangen naar meer. In de Verwondering deelt Finkers zijn inzicht dat je beter een mooie, kunstzinnige omgangsvorm kunt proberen te vinden om met het mysterie van het bestaan om te gaan dan te proberen het mysterie te verklaren. Als dat lukt, dan lucht dat enorm op. Voor hem blijft de vraag 'waartoe ben ik op aard' een opdracht om te blijven zoeken naar het antwoord.



De verwondering
Het mooiste van de Verwondering, Eric Cossee

De Verwondering herhaalt de aflevering met Eric Cossee in het kader van Het mooiste van…De Verwondering. Op 24 januari 2016 was remonstrants emeritus-predikant en emeritus-hoogleraar kerkgeschiedenis Eric Cossee (1944) te gast. Tien jaar geleden maakte zijn oudste zoon een einde aan zijn leven. Natuurlijk vroeg hij zich af hoe hij nog op een kansel kon staan en de kern van de Bijbelse boodschap, vertrouwensvol te leven, moet brengen: 'Ik heb gefaald, ik heb het mijn eigen kind niet kunnen meegeven. Waar moet ik het nog over hebben?' Tóch bleek er een weg te zijn, puur door een eerste stap te zetten. Cossee linkt zijn persoonlijke verhaal aan dat van de Emmaüsgangers, de twee mannen die na Jezus' dood en opstanding vertwijfeld onderweg zijn en zich afvragen hoe het verder moet. We zijn allemaal onderweg, trekken samen kortstondig op en hebben het over wat ons is overkomen. Je deelt, bevestigt en ziet, soms even, waar het in het leven om gaat. Maar als je het wil pakken, ontglipt het je. Je hebt andere mensen nodig, omdat je jezelf niet altijd kunt dragen. 'En gelukkig zijn die mensen er', aldus Eric Cossee.



De verwondering
De Verwondering: Francis van Broekhuizen

Ze is de vrolijke flapuit in populaire televisieprogramma's als Maestro en All Together Now, maar sopraan Francis van Broekhuizen heeft ook een andere kant. Op paasmorgen is ze te gast. Als kind was ze vanaf haar zevende drie dagen in de week misdienette in het klooster van de Zusters Penitenten van de Eenheid, franciscanessen. Daar beleefde ze de Goede Week en Pasen altijd heel intens. Maar overgave heeft ze pas echt ervaren toen ze als student op het conservatorium in haar tweede jaar mee naar Lourdes ging om zieken te begeleiden. Van Broekhuizen heeft een heel kinderlijk geloof, zegt ze zelf. Daarin zijn schoonheid en muziek belangrijk. God is voor haar een aanwezigheid, te groot om te kunnen bevatten, maar die zich opeens kan openbaren in muziek of in een gesprek of in intimiteit met iemand of in een blik. Eigenlijk zit het goddelijke in alles, net zoals slechtheid in alles kan zitten. Ze ziet het dan als haar taak om de schoonheid naar voren te halen en díe te accentueren.



De verwondering
De Verwondering: Saskia van Meggelen

Op de morgen van Palmpasen is Saskia van Meggelen te gast. Tot voor kort was ze praeses van de Protestantse Kerk in Nederland, maar ze zag zich genoodzaakt afstand te doen van haar functie. In de periode dat ze thuis zat is ze zichzelf tegengekomen: er was teleurstelling, boosheid, verdriet en eenzaamheid. Toch heeft het haar ook iets gebracht. Ze merkt dat deze moeilijke tijd van haar een betere pastor heeft gemaakt. Van Meggelen streeft er dan ook niet langer naar de oude te worden, ze wil de nieuwe worden. Ook dat is wat haar betreft hoopvol uitzien naar Pasen.



De verwondering
De Verwondering: Heino Falcke

Deze Duitse astronoom doet onderzoek naar zwarte gaten, misschien wel de meest mysterieuze objecten in het heelal. Heino Falcke (1966) is hoogleraar aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Op 10 april 2019 is het hem, met een team van wetenschappers van over de wereld, gelukt om de eerste foto te maken van een zwart gat. Het feit dat deze foto gemaakt is werd internationaal geroemd. Heino probeert ondanks zijn positie in de wetenschap een emotioneel mens te blijven. Niet alleen het hoofd, maar ook het hart. Hij is dan ook overtuigd christen. Of wetenschap en geloof samengaan? 'Ja', zegt Heino. 'Geloof is belangrijk om het grote kader en de samenhang tussen alles te kunnen zien. Hoe ik met anderen moet omgaan, wat mijn plek hier op aarde is, daar helpt wetenschap mij niet bij.' Zijn inspiratietekst zijn de eerste verzen uit Johannes 1: 'In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het woord was God.'



De verwondering
De Verwondering: Thijs Tromp

Thijs Tromp is directeur van Reliëf, de christelijke vereniging van zorgaanbieders. Daarnaast is hij hoogleraar Diaconaat aan de Protestantse Theologische Universiteit in Amsterdam. Afgelopen najaar ging hij onderuit. Door de medicijnen die hij gebruikte vanwege chronische reuma raakte hij in een diepe depressie. Nadat het juiste medicijn was gevonden, trok de mist op. Zijn depressie heeft Tromp bepaald bij de gedachte dat trouw belangrijk is in de zorg: zijn zorgverleners kregen maar weinig respons van hun patiënt en tóch bleven zij en zorgden voor hem. Hij heeft een verdiept besef gekregen van de schoonheid en kwetsbaarheid van het leven, de vanzelfsprekendheid is er helemaal vanaf. Hij realiseert zich des te meer dat je het leven niet in beheer hebt. Mensen raken gedurende hun leven steeds meer kwijt, maar je komt daarmee wel tot de essentie: Alles komt goed. Als inspiratietekst heeft hij een citaat meegenomen van de soefi-mystica en heilige Rabi'a, waarin het gaat om God lief te hebben om God zélf, zonder bijgedachten of hoop op beloning.



De verwondering
De Verwondering: Kiet Engels

Van het dagelijkse leven van Kiet Engels is in 2016 een documentaire gemaakt: 'De kinderen van juf Kiet'. Ze geeft les aan een klas vluchtelingkinderen die de taal nog niet onder de knie hebben en vaak kampen met oorlogstrauma's. In deze documentaire leer je haar kennen als iemand die duidelijke regels geeft, maar ook omziet naar kinderen die het moeilijk hebben. Kiet is per ongeluk terecht gekomen op de plek waar ze nu is, zo ziet ze dat zelf in ieder geval. Ze heeft 'gewoon' de goede keuzes gemaakt en grijpt de dingen die op haar pad komen met beide handen aan. Kiet is opgegroeid in Indonesië en Maleisië, waar haar kijk op geloof en levensbeschouwing al is ontstaan. Ze kreeg les op een zondagschool, waar door de nonnen dood en verderf werd verkondigd. Ze had veel meer bewondering voor de mooie boeddhistische tempels, die vond ze prachtig. 'In elk geloof zit iets moois', zegt ze. De zoon van Kiet is op twaalfjarige leeftijd overleden. Door dit verlies van dichtbij mee te maken, is haar kijk op de dood veranderd: 'Als ik het proces achteraf bekijk is het ook mooi geweest. Ik heb zijn verlies niet alleen als negatief ervaren, maar ook als zinvol.'



De verwondering
De Verwondering: Madelon Bino

Madelon Bino (1960) was directeur en pastoraal werker van de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam. Nu werkt ze als manager joodse zorg en welzijn voor Beth Shalom, een joods verzorgingshuis in Amsterdam Buitenveldert. Voor het Spielbergproject interviewde ze overlevenden van de Holocaust en sprak ze met hen over hun oorlogservaringen, waarover ze haar eigen ouders, onderduikkinderen, geen vragen durfde te stellen. Vanuit haar joodse achtergrond voelde ze een innerlijke motivatie om 'Leer je buren kennen' te starten, een project om de relatie tussen joden en niet-joden te verbeteren. Het project bestaat nu tien jaar en nog steeds gaan leerlingen van het nabijgelegen ROC met elkaar en met begeleiders vanuit de LJG in gesprek over hun (voor)oordelen over wat jodendom is en wat joden zijn. Op Internationale Vrouwendag vertelt Madelon Bino over haar grootmoeder van moederskant, die ze als haar rolmodel ziet en blikt ze vooruit naar Poerim, het feest dat gevierd wordt om te gedenken dat koningin Esther het joodse volk van de ondergang redde.



De verwondering
De Verwondering: Luc Hessel

Officieel is Luc Hessel geen priester meer, maar in zijn hart des te meer. Als oudste kind in een gezin van vier groeit hij op in een klein dorpje in West-Vlaanderen, België. Zijn vader, een Vlaamse nationalist, werd na de Tweede Wereldoorlog beschuldigd van collaboratie met de Duitsers. Hij zat twee jaar in de gevangenis en het gezin leefde in een isolement. Luc sloot zich aan bij de kapucijnen en zo begon zijn loopbaan in de katholieke kerk. De gebeurtenissen in zijn jeugd brachten hem ertoe mensen te helpen die door de kerk soms aan de kant gezet worden, zoals gescheidenen. Zijn eigenzinnigheid heeft ervoor gezorgd dat hij de kerk inmiddels achter zich heeft gelaten, maar zijn officieuse priesterschap zet hij voort. Mensen die religieuze duiding willen bij een doop of huwelijk weten Luc te vinden. 'Deze mensen willen het leven vieren. Daar help ik graag bij.'



De verwondering
De Verwondering: Benno Barnard

Schrijver en dichter Benno Barnard had geen woorden toen zijn dochter dodelijk verongelukte. In zijn boek met bewerkte dagboekaantekeningen, Zingen en creperen, blijft dan ook een bladzijde schrijnend wit. Zijn agnostische inslag weerhoudt hem niet zich in zijn verdriet gedragen te weten door de Anglicaanse liturgie: beproefde teksten en muziek die hun bestaansrecht allang hebben bewezen. Daar kunnen alle zelfverzonnen en goedbedoelde frasen niet tegenop. De tekst die Benno Barnard inspireert is het gedicht 'Denk mijn naam wanneer ik dood ben' van zijn vader Willem Barnard (Guillaume van der Graft), eenvoudig, maar verre van oppervlakkig.



De verwondering
De Verwondering: Jeroen de Vos

Via de bouw en een studie Bedrijfskunde kwam hij terecht waar hij hoort: als geestelijk verzorger in een verzorgingstehuis. Tijdens zijn studie werd Jeroen de Vos zo getrokken naar die boeken over filosofie en levensvragen, dat hij er wel iets mee moest doen. Hij las het boek 'Identiteit' van Paul Verhaeghe en dat greep hem. Ineens ging hij zich, toen 24 jaar oud, bezighouden met vragen als: 'Hoe ben ik geworden wie ik nu ben?' En 'Wat heeft mijn omgeving daarmee te maken?' Twee maanden na zijn afstuderen zat hij in de schoolbanken van de Universiteit voor Humanistiek. Nu oefent hij zich in het vak van aandacht en nabijheid. Hij wil mensen 'tevoorschijn luisteren'. En het werkt: de ouderen van het tehuis vertellen hun verhaal en voelen zich 'blijvend opgelucht'. Aanstaande zondag spreekt Annemiek met hem in het boshuisje.



De verwondering
De Verwondering: Julika Marijn

'Dat onverwoestbare in mij' is de titel van de nieuwe voorstelling van theatermaker Julika Marijn, die in het voorjaar van 2020 in première gaat. In de voorstelling kruipt Marijn in de huid van Etty Hillesum, een joodse vrouw die in Auschwitz stierf en een dagboek naliet. Ze ziet zichzelf dan ook als stemgever van krachtige vrouwen. Marijn maakte eerder het theaterstuk 'In duizend zoete armen' over Etty Hillesum en ze heeft veel aan haar te danken. Zo gaf de spiritualiteit van Etty Hillesum Julika Marijn vele inzichten die ze in haar leven kon gebruiken, ook wanneer het soms moeilijk was.



De verwondering
De Verwondering: Rob Visser

Ook al is hij een nuchtere protestant, dominee Rob Visser beschikt over een wonderlijke intuïtie. Zo is hij er bijvoorbeeld van overtuigd dat hij als jongetje van een hoge trap had kunnen vallen, maar iets zorgde ervoor dat hij veilig terecht kwam. De momenten overkomen hem, maar hij staat er ook voor open. Visser was stadsdominee in Amsterdam, maar preekte daarvoor jaren in Apeldoorn. In die plaats stak hij een kaars aan voor de veroorzaker van het Koninginnedagdrama, waar hij toen nog woonde. De tekst die hij meeneemt staat in de bijbel, in Jozua 1 : 'Wees zeer sterk en moedig, handel nauwgezet overeenkomstig de hele wet. Heb ik U niet geboden: wees sterk en moedig en sidder niet. En wordt niet verschrikt, want de Heer uw God is met u, overal waar gij gaat.'



De verwondering
De Verwondering: Anja Meulenbelt

In de ogen van de één is ze een gedreven activiste met een groot gevoel voor rechtvaardigheid, in de ogen van de ander een linkse, boze kenau. Annemiek gaat aan alle gesneden beelden voorbij en ze laat schrijfster, publiciste, politica en activiste Anja Meulenbelt (1945) zélf aan het woord. Op latere leeftijd heeft ze zich door Huub Oosterhuis laten dopen en de Ekklesia in Amsterdam is haar thuis geworden. De manier waarop haar geloof daar handen en voeten krijgt past bij de manier waarop zij in het leven staat: 'Daar denk je na over die andere wereld waar we flarden van kunnen opvangen en een glimp van kunnen zien en we vieren het ritueel van brood en wijn waarmee je belooft dat je elk teken van menselijke goedheid dat je tegenkomt ziet als een bewijs dat er een andere wereld mogelijk is.'



De verwondering
De Verwondering: Tanja Jadnanansing

Als het aan haar ligt ontvangen we ook dit jaar een douche van liefde. Uit welke bron put zij haar onverwoestbare levenskracht? De Verwondering met Tanja Jadnanansing.



De verwondering
De Verwondering: Mechteld Jansen

Hoe ziet mijn geloof er over twintig jaar uit? Die vraag stelde Mechteld Jansen zichzelf en dat leverde veel inzichten op. Volgens haar wordt het geloof gekenmerkt door de beleving van het woord 'ondanks'. Ondanks misstappen door de kerk, blijft ze geloven in die kerk, hoewel deze waarschijnlijk andere vormen gaat aannemen. Daarnaast bestaan er veel misverstanden tussen christenen en niet-gelovigen. 'Jij bent christen, dus je zult wel vooral bezig zijn met je eigen zonden', wordt er dan gedacht. Wanneer we naar elkaars levensverhaal zouden luisteren, kan deze kloof al gedicht worden, stelt Mechteld. Mechteld Jansen is rector van de Protestantse Theologische Universiteit en daarnaast hoogleraar missiologie. In deze eerste uitzending van het nieuwe jaar staan we stil bij de vraag: wat hebben we nodig?



De verwondering
De Verwondering: Diederik van Vleuten (2/2)

Onder het motto 'Last van stress? Geniet van dit kerstreces!' heeft de redactie van De Verwondering besloten het gesprek dat Annemiek met Diederik van Vleuten in de winterboshut had integraal uit te zenden. Dat leverde twee uitzendingen op. De rust, het mijmeren, de pas die Diederik op zijn plaats maakt, zullen ook nu voor troost en opluchting zorgen. Dat is wat van Vleuten wil: to teach en to touch. Wat er voor hem uiteindelijk toe blijkt te doen is compassie.



De verwondering
De Verwondering: Kerst met Diederik van Vleuten

Diederik van Vleuten is een duizendpoot vol passie en talent. Naast cabaret maakte hij soloprogramma's over Nederlands-Indië, de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog. Hij presenteerde televisieprogramma's over geschiedenis en kunst. En dit jaar verzorgde hij de 4 mei-voordracht in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Nu is het stil geworden in hem. Van Vleuten vroeg zich af wat hij nou eigenlijk stond te doen in het theater en in het leven. Op de vraag naar zijn bestemming, misschien zelfs zijn opdracht, vond hij een antwoord: voor hem is de kernwaarde to teach and to touch geworden: onderwijzen en beroeren. Maar hoe wil hij dit nieuwe inzicht op de planken gaan brengen?



De verwondering
De Verwondering: Wessel ten Boom

Toen Wessel ten Boom hoorde dat hij ongeneeslijk ziek was, begon hij met het schrijven van rondzendbrieven om dierbaren op de hoogte te houden van zijn wedervaren en van zijn gedachten over leven en dood. De toon in deze brieven zou je zowel lichtvoetig als melancholiek kunnen noemen. Ook al is hij geen predikant meer, Ten Boom staat nog steeds graag op de kansel. Hij groeide op in een domineesgezin, maar pas in zijn studententijd heeft hij tijdens de kerstnachtdienst in de Laurenskerk in Rotterdam naar eigen zeggen God zélf horen spreken. Hij ziet het als een mystieke ervaring, een moment dat de wereld stil stond en hij zich geroepen wist door God: 'Wessel, ik heb je nodig'. Het voelde alsof zijn hart binnenstebuiten werd gekeerd, alsof hij herboren werd, en hij wist: 'vanaf nu hoor ik bij God'. Wessel ten Boom is te gast op de vierde zondag van advent, de tijd die toekomst en verwachting ademt. Maar hoe kijk je daarnaar als Kerst 2019 misschien je laatste zal zijn?



De verwondering
De Verwondering: Elly Zuiderveld

Het is mooi geweest: Elly en Rikkert stoppen na vijftig jaar met optreden. Een mooie aanleiding om Elly Zuiderveld uit te nodigen in het boshuisje van Annemiek. Hoe heeft ze de afgelopen jaren van optreden en liedjes schrijven ervaren en welke lessen heeft ze geleerd? We gaan met Elly terug naar het begin. Ze neemt haar gitaar mee en zingt een lied dat ze als twintigjarige schreef: 'De Zeven Tuinen'. Als dierbare tekst neemt Elly de Bijbeltekst Lucas 6 vers 37 mee, een tekst die in de meeste moderne Bijbels niet meer in zijn geheel te vinden is. 'Laat los en u zult losgelaten worden', staat er. Het is een van de eerste teksten die Elly na haar bekering las en deze boodschap is nog steeds belangrijk voor haar.



De verwondering
De Verwondering: Paul Blokhuis

Paul Blokhuis is staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Afkomstig uit de RPF is hij na de fusie actief in de ChristenUnie. Hij heeft gemerkt dat hij met de jaren socialer en ruimdenkender is geworden. Het dogmatische is er bij hem vanaf, omdat het zorgt voor uitsluiting. En dat is het laatste wat hij wil. Dat heeft ook te maken met wat het leven op zijn pad heeft gebracht. Blokhuis' visie op homoseksualiteit veranderde toen bleek dat zijn neef Frans, zoon van zijn tweelingbroer Fred, homo is. Vroeger waren de dingen voor hem zwart-wit, nu huldigt hij het adagium dat iedereen een kans moet krijgen om mee te doen en erbij te horen. De dood van zijn jongste dochter Julia, nu bijna twee jaar geleden, heeft hem en de andere leden van het gezin zwaar getroffen. Elke dag is zij in zijn gedachten en daardoor meer aanwezig dan ooit. Haar sterven heeft zijn godsvertrouwen niet aangetast, eerder versterkt, in die zin dat het hebben van een adres voor zijn verdriet het hem gemakkelijker maakt om zijn weg te vinden in het leven en ook van het leven te kunnen genieten. Er is een tijd geweest dat Paul Blokhuis het lastig vond om ouder te worden, nu kan hij zich erover verheugen dat iedere dag hem dichter bij het weerzien met zijn dochter brengt.



De verwondering
De Verwondering: Geeske Hovingh

Op de dag dat de nachtopvang voor daklozen in Amsterdam weer open gaat, spreekt Annemiek met Geeske Hovingh. Geeske is coördinator van het Wereldhuis, een initiatief van de Protestantse Diaconie Amsterdam. In dit huis wil ze ongedocumenteerden een plek bieden waar ze thuis kunnen komen en hun zorgen los kunnen laten. Onlangs is ze, samen met andere organisaties, het initiatief AmsterDak begonnen, waarbij ze daklozen onderdak geven bij mensen thuis. Als dierbare tekst neemt Geeske het gedicht 'Gaand landschap' mee, van de joods-Duitse Hilde Domin. Volgens Geeske gaat dit gedicht over thuiskomen en je thuis vinden. Een mooi onderwerp om op deze eerste adventszondag bij stil te staan.



De verwondering
De Verwondering: Hans Stolp

Voordat met eerste advent het nieuwe kerkelijk jaar begint, wordt in protestantse kerken Eeuwigheidszondag, de laatste zondag van het kerkelijk jaar, gevierd. Het is de dag waarop we dierbaren die ons het afgelopen jaar zijn ontvallen herdenken. Pastor en auteur Hans Stolp, specialist op het gebied van esoterisch christendom, verloor nog geen jaar geleden zijn geliefde. Hij vertelt hoe wij zouden kunnen omgaan met sterven en dood. Aan het eind van iedere dag draagt hij zijn dankbaarheid op aan zijn gestorven geliefde en put daar troost uit. Dan kan het zomaar gebeuren dat de geliefde op wonderlijke wijze dichterbij komt.



De verwondering
De Verwondering: Alain Verheij

Alain Verheij houdt ervan de oude verhalen uit de Bijbel uit hun context te halen en aan het nu te koppelen. In 2018 schreef hij het boek 'God en ik', over wat wij als 21e-eeuwers kunnen leren van de Bijbel. Zijn inspiratietekst is dan ook het verhaal van Kaïn en Abel uit Genesis 4. De tweede preek die Alain ooit hield ging over dit verhaal. Zijn moeder zei achteraf: 'Je leek wel een Kaïn toen je op de kansel stond, maar toen je het gebed uitsprak was je een Abel.' Alain geeft zijn moeder gelijk. Als theoloog trekt Alain door het land om te spreken in verschillende kerken. Zelf noemt hij het een bestaan als 'voorbijganger' een bestaan dat hij heerlijk vindt.



De verwondering
De Verwondering: Fokke Obbema

'In 2017 ging ik plotseling even dood', is de eerste zin van het verhaal dat Volkskrant-journalist Fokke Obbema schreef na zijn hartstilstand. Er was bij Obbema een groot verlangen om terug te gaan naar hoe het was, maar dat lukte hem niet. Daarvoor was het te groot en te onbevattelijk: Wat stelt dit bestaan voor als het zo kwetsbaar is en het van het ene op het andere moment afgelopen kan zijn? Hij bleek nergens veilig te zijn, want in de veiligste situatie, zijn eigen bed, werd hij door de dood bezocht. Het stuk in de Volkskrant riep veel reacties op en het jaar erna besteedde hij aan een zoektocht naar de zin van ons kwetsbare leven. Hij sprak met mensen van wie hij dacht dat ze met antwoorden zouden kunnen komen, en de bundeling van deze interviews is onlangs verschenen onder de titel De zin van het leven. Eenduidige antwoorden blijken er niet te zijn, maar hij heeft inzichten gekregen die hun waarde hebben behouden. Het doet pikant aan dat de Volkskrant met Obbema's eigen verhaal en zijn interviews zingeving heeft (her)ontdekt. Fokke Obbema: 'Kennelijk moet er iets met een Volkskrantredacteur zélf gebeuren voordat er een knop om gaat. Alles wat met zingeving te maken heeft is heel lang gewoon genegeerd. Het is goed dat de krant er nu aandacht aan besteedt en het is heel slecht dat de krant dat zolang niet heeft gedaan: de bodem was gortdroog, het water is eroverheen gegaan en de planten bloeien wel!'